Europa’s mensenrechtencrisis
Human Rights Watch publiceert zijn 22ste World Report. In deze beschrijving van de ontwikkelingen op gebied van mensenrechten in 2011, wordt ook Europa onder de loep genomen.
Hoewel Europese landen goochelen met woorden als 'vrijheid' en 'mensenrechten' is de realiteit verontrustend volgens HRW. Ze definiëren vier belangrijke trends: het met de voeten treden van burgerlijke vrijheden in naam van de strijd tegen terrorisme; de beïnvloeding van het debat over minderheden en migranten door xenofobie; de opkomst van populistische, extremistische partijen en hun invloed op het beleid; en het tekortkomen van de traditionele mensenrechteninstituties.
Terroristische aanvallen zijn niet nieuw voor Europa. De reacties van het beleid op de aanslagen in New York, Madrid of Londen hebben de mensenrechten echter heel wat schade toegebracht. Veel Europese regeringen zetten mensenrechten op de tweede plaats na veiligheid of schuiven mensenrechten volledig aan de kant. Angst zorgt ervoor dat heel wat Europeanen deze maatregelen aanvaarden.
Ook de intolerantie tegenover migranten en minderheden neemt toe. Onder andere moslims of Roma hebben te maken met blijvende vijandigheid en discriminatie. De oorzaak ligt volgens HRW bij de angst voor terrorisme, criminaliteit of de teloorgang van de eigen cultuur en bij de economische concurrentie.
Populistische, extremistische partijen winnen aan populariteit en dat heeft een grote impact op de politiek. Volgens HRW gaan de mainstream politieke partijen er vaak niet tegenin maar werken ze samen via coalities of nemen ze delen van de programma's over. De groei van populistische, extremistische partijen zal volgens HRW een echte uitdaging vormen voor mensenrechten in Europa.
Tot slot vindt HRW het erg alarmerend dat de Europese mensenrechteninstituties of -instrumenten de negatieve trends niet kunnen doorbreken. Het ontbreekt zowel het European Court of Human Rights als de Europese Commissie aan moed om doortastend op te treden.
